آن سوي پنجره

                 نگاهها سراب است و اقيانوس دست ها ،پل هاي التماس و خواهش...

                                                         آن سوي پنجره

            مي توان محبت را رايگان بين آدمها تقسيم کرد، بدون هيچ گونه چشم داشتي..

                                                         آن سوي پنجره

هيچ لبي با لبخند غريبه نيست...

آن سوي پنجره

هيچ قلبي پوشالي نيست و هيچ دلي شکسته نمي شود...

آن سوي پنجره

فرياد آنقدر بي صداست که حرمت سکوت را نمي شکند...

 آن سوي پنجره

بهار آن قدر مهربان است که باغ را به دست پاييز نمي سپارد...

 


آن سوي پنجره

هر کس که گم کرده اي داشته باشد آن را در آينه مي يابد...

آن سوي پنجره

تلخي فاصله ها پر مي شود از شيريني ديدار...

آن سوي پنجره

گنجشک هاي ايوان خانه ي مادر بزرگ به فکر فرار نيستند...

آن سوي پنجره

در امتداد جاده ي بي کسي به سر منزل گاه عشق و تمنا مي توان رسيد.

آن سوي پنجره

مي شود پر گرفت،آري!پر گرفت تا اوج،تا بي نهايت...

آن سوي پنجره

مي شود در عشق شکست،در عشق خرد شد و در عشق جاودان شد.


به راستي آن سوي پنجره کجاست....؟؟؟